Οι πραγματικοί ήρωες στις μέρες της κακοκαιρίας!

Μέσα στις δύσκολες στιγμές που ζήσαμε όλοι μας εξαιτίας του χιονιά, υπήρξαν κάποιοι άνθρωποι, οι οποίοι δεν σκεφτήκαν λεπτό ούτε τις δυσκολίες, ούτε το πολικό ψύχος αλλά ούτε και την κούραση την οποία βίωναν. Αυτοί οι άνθρωποι, οι πραγματικοί ήρωες των ημερών που πέρασαν, έδιναν κάθε μέρα μάχη προκειμένου να προσφέρουν βοήθεια σε συμπολίτες μας που τους είχαν ανάγκη.

Μία ανάλογη περίπτωση, διαδραματίστηκε στη Δροσιά και πιο συγκεκριμένα στην περιοχή της Ρέας, όταν η πυροσβεστική κλήθηκε να απεγκλωβίσει μια οικογένεια. Επειδή, λόγω του χιονιού ήταν αδύνατον να πλησιάσουν οχήματα, τέσσερις πυροσβέστες, με υψηλό το αίσθημα της προσφοράς, πλησίασαν το σπίτι με τα πόδια ύστερα από 30 λεπτά αναζήτησης. Χωρίς να παραπονεθούν, κουβάλησαν για ένα ολόκληρο χιλιόμετρο, καροτσάκι AMEA 40 κιλών, μέσα σε 70 πόντους χιόνι.  Όταν βεβαιώθηκαν ότι η οικογένεια ήταν πια ασφαλής, έφυγαν αμέσως για την επόμενη διάσωση.

Σας παραθέτουμε αυτούσια τη δήλωση της οικογένειας:

Ένα τεράστιο Μπράβο και απεριόριστος σεβασμός!!!

Δεν ξέρω τι γνώμη έχετε σχηματίσει για ότι συνέβη με την πρόσφατη θεομηνία. Αλλά εγώ θα μοιραστώ μαζί σας την προσωπική μου εμπειρία. Μένουμε στη Ρέα κι έχουμε εμπειρία από κακοκαιρία με χιόνια…αυτό που συνέβη, ήταν πρωτόγνωρο ακόμα και για εμάς. Χρειάστηκε να καλέσουμε την πυροσβεστική για να απεγκλωβίσουν μια πολύ ειδική περίπτωση. Έφτασαν τέσσερις πυροσβέστες με τα πόδια ψάχνοντας για 30 λεπτά το σπίτι μας. Κατέβασαν με τα χέρια γυμνά ένα καροτσάκι AMEA (περίπου 40 κιλά) μέσα στο χιόνι, για ένα περίπου χιλιόμετρο σε κατηφόρα, με πολύ κρύο και 70 πόντους χιόνι. Ούτε μια στιγμή δεν παραπονέθηκαν, αντίθετα, μας έδιναν κουράγιο. Όταν φτάσαμε και τους είπαμε ευχαριστώ, απάντησαν ότι αυτό τους δίνει δύναμη. Κι έφυγαν αμέσως για το επόμενο περιστατικό! Πραγματικοί ήρωες!!!  Δεν ξέρω λοιπόν τι λέτε εσείς, αλλά εγώ λέω ΜΠΡΑΒΟ και ΣΕΒΑΣΜΟΣ! Και πέρα από αυτό, χρειάστηκε να έρθει ξανά η πολιτική προστασία και η πυροσβεστική για να κόψουν δένδρα και ν’ ανοίξουν τους δρόμους, και πάλι, η ίδια συμπεριφορά από άλλους συναδέλφους τους. Η γνώμη μου?  «Ας σταματήσουμε να τους πετροβολούμε κι ας τους πούμε ένα ΜΠΡΑΒΟ κι ένα ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!!!